รุสึกจะเกิดอะไรหลายเรื่องจนสมองลิงน้อยๆไม่สามารถหาที่ยัดลงไปได้ จะพยายามเค้นเซลลูโลส(ขี้เลื่อย)ที่มีอยู่เต็มพื้นที่ออกมาละกัน (=[]=) มกรา- ยังเรียนอยู่ ควรจะเป็นช่วงอ่านหนังสือเข้ม แต่พวกเราเอาแต่โดดติว และก้อแอบกินหนม อ่านการ์ตูนกันสนุกสนาน 555 หลังห้องมีหมอนผ้าห่มพร้อมสรรพ ครูไม่อยู่ก็...ซุก เฮ้อ สบาย กุมพา- เวลากระชั้นเข้า : แต่ก้อยังเอ้อระเหย(ยิ่งก่าเดิมอีกอ๊ะป่าว (*[]*) จ๊าก!) สอบปลายภาค :(เบื่อจริงๆ) คะแนนเน่าตามคาด แต่ก็ช่างมันเห๊อะ ค่ายปัจฉิม : ฮือๆ บ่อน้ำตาแตก ไอ้เพื่อนเลิฟเอ๊ย รักพวกแกมากมายเจรงๆฟร่ะ คิดถึงโคตร มีนา- สอบเอนท์ ทำเอาเราประสาทกิน แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังชิวไม่รู้ร้อนรู้หนาวจนหนึ่งอาทิดก่อนสอบ วันที่ 7 มีนา (จำได้แม่นเพราะเป็นวันเดดไลน์) ไปยื่นใบสมัครเข้าวิดวะนาโน จุลา เมษา- ชิว เที่ยว นอนตีพุงรอเวลา สอบสัมภาดนาโน พฤษภา- ประกาศผลแล้วว้อย ตื่นเต้นๆ ... ... ... กรำ ตรูม่ายติดอันดับหนึ่งเพราะติดหมายเลขคณะในใบเลือกอันดับกลับด้าน ไปติดอันดับสองที่บางมดซะนี่ มันคงจะน่าเศร้าสุดๆ ถ้าเราไม่เข้านาโน มิถุนา- ลงทะเบียน ซื้อชุดใหม่ ทำบัตรใหม่ มหาลัยใหม่ เพื่อนใหม่ ตื่นเต้นไปโม้ดดด (แต่แอบเหงาฟร่ะ ไอ้เพื่อนเลิฟ) ห้องเชียร์สุดเฮี้ยบ แต่ไม่โหด (แอบขำพี่ว้ากบางคน) เรายังไม่เปิดเทอม แต่ดันใส่ชุดนิสิตมาทุกวันเลย กรกฎา- เปิดเทอม โอ้วจอร์จ ก็หนุกดีนะ ไม่ชินกับอังกิดล้วน แต่ก็ไหวฮ่ะ เรียนไม่หนัก ยากพอตัว แต่สอบทีนี่เครียดกว่าเอนท์ยี่สิบเท่า ทำงานนู่นๆนี่ที่คณะไปตามเรื่อง เข้าชมรม CU Chorus ทำงานละครวิศวะ และชมรมอื่นๆอีกมากมายที่แทบจะไม่เคยย่างกรายไปเลย อย่าง ลีลาศ, CU Cheerleader(ปอมปอมอ่ะรู้จักป่ะ), ไอคิโด ฯลฯ วันดีเดย์ (เป็นฟามลับ เลียนแบบจีอึน อุอุ) สิงหา- สอบmid term มั้ง วันแม่ (เกี่ยวป่ะ) ... นึกไม่ออก ตุลา- กลางเดือน คะแนนออก โอ้ก้อด ทำจายยอมรับมันซ้าา ทำตัวเองนี่นา นี่ขนาดมีคนช่วยยังอัปลักษณ์ขนาดนี้ โฮ ทำมายพระเจ้าต้องกลั่นแกล้งกันด้วย ...ความมั่นคงสั่นคลอน... พฤศจิ- เรียนๆๆอีกละ ช่วงนี้เป็นยุคมืดของปี มันเศร้าจัง แต่ยังน้อยกว่าเดือนกรกฎา อันนี้เศร้าเพราะตัวเอง แต่ตอนนั้นเศร้าเพราะคนอื่น ธันวา- เพิ่งผ่านมาไม่นาน เลยจำได้เยอะหน่อย ที่รู้สึกแย่ๆ เริ่มดีขึ้น แต่ก็ยังไม่ดีมาก อ่านหนังสือแบบซังกะตาย ไม่ค่อยมีอารมณ์อ่าน เศร้าๆ เซ็งๆ สอบ!!! เครียดวึ้ยยย 19-21 ไประยอง ประทับใจจัง ไม่อยากกลับเลย ต้องมอบเพลงนี้ให้เล้ยย "อยากให้ช่วงเวลาเหล่านี้อยู่กับเราไปนานๆได้ไหม" โดน!! (@^o^@) 21-26 ภูกระดึง ระทึกตั้งแต่ยังไม่ขึ้นรถทัวร์ เกือบตกรถแล้วมั้ยล่ะ วันแรกๆหนาวมาก อยากกลับ ไม่อยากโดนน้ำเลย แต่อยู่ไปวันสองวันชักไม่อยากกลับ สนุกจริงๆ 31-2 ไประยองอีกและ คราวนี้ไปกับที่บ้าน พาอาม่าไปด้วย กลายเป็นพี่เลี้ยงอาม่าไปซะงั้น การดูแลคนแก่เป็นอัลไซเมอนี่ต้องมีความอดทนจริงๆ แต่เราก็มีความสุขนะ เห็นเค้าอารมณ์ดีก็รู้สึกดีด้วย รวมๆแล้ว เป็นปีที่ Happy ดี ถือได้ว่าเป็นอีกจุดเริ่มต้นของชีวิตก็ว่าได้ ลาล่ะ ไอเพื่อนเลิฟ