การสัมภาษณ์นาโน: จะออกหัวหรือก้อย?>>>>>>>>จะออกอะไรก็ช่างขอให้ติดทีเถ้ออ สาธู๊

-*- แง่งๆ ต้องมาเขียนซ้ำใหม่อีกรอบ ตอนนั้นเขียนentryไปชั่วโมงกว่า แต่ดันหายซะนี่ ฮึ๋มแฮ่ =n=''

อาวละ เราสมัครสอบวิดวะนาโน จุฬา หรือที่เรียกว่า nano engineeringไว้ แล้วเมื่อวันที่20ที่ผ่านมาคือวันสอบสัมภาษณ์
ตอนเช้าพี่ชายใจดีไปส่งที่จุฬา แล้วพี่ยังช่วยซักซ้อม(หรือช่วยกดดัน?)อีก ใจดีมากมาย... แต่จากที่คาดว่าจะมีเวลาเหลือไปนั่งchillๆที่ลานเกียร์ซะหน่อย กลายเป็นว่าเกือบไปสายซะนี่

พี่- คุณคิดว่ารัฐบาลควรจะตรึงราคาน้ำมันต่อไปหรือไม่?
ฉัน- (เอ๋อสิคะ) (แต่ถ้าจะให้ตอบจริงๆก็คงไม่อ่า เพราะมันเป็นการทำให้โครงสร้างเศรษฐกิจบิดเบือน ไม่ใช่การแก้ปัญหาที่ถูกต้อง ยังมีประชาชนอีกหลายล้านคนที่ไม่ได้ใช้รถใช้ถนน แต่ต้องมารับผิดชอบเสียภาษีในส่วนนี้ รัฐบาลควรจะแก้ปัญหาโดยรณรงค์ให้ประชาชนใช้น้ำมันอย่างประหยัดมากก่าา)
พี่- โป๊ปองค์ล่าสุดคือใคร
ฉัน-(จะไปรู้เรอะ ก็ข่าวออกคืนวันนั้นพอดี ตอนเช้าก็รีบๆ หนังสือพิมพ์หายหัวไปอยู่ไหนก็ม่ายรุ.... แต่ถ้าถามขึ้นมาจริงๆ ก็จอดไม่ต้องแจวล่ะทีนี้ -*-)

ตามตารางเราต้องเข้าสัมภาษณ์ 10:15 แต่ดันมาสิบโมงเป๊ะ
รีบโทรหาเอ๋อย่างด่วน: เอ๋อยู่ตรงไหนอ่ะ
เอ๋: ห้อง305 ตึก3
แจ้นขึ้นมาถึงชั้นสาม ก็เห็นเอ๋กะเป๋งๆอยู่ที่ระเบียง ลงทะเบียนแบบเงอะๆงะๆเสร็จ เค้าก้อให้ไปนั่งรอ ห้องทั้งห้องมีคนนั่งอยู่ประมาณ10กว่าคน บรรยากาศนี่มาคุไงไม่รู้ เงียบกริบ แต่ละคนนั่งนิ่งไม่ไหวติง ไอเราก็นั่งรอใจตุ้มๆต่อมๆ แล้วสักพัก เป๋งก็โดนเรียก(โชคดีนะเพื่อนเอ๋ย)
พอเค้าเรียกเรา ND06 เราก็เดินออกไปอย่างมาดมั่น (แต่ข้างในฝ่อหมดแว้ว>o<'') มีเพื่อนอีกคนตามมาด้วย เค้าหมายเลขND07 เดินจาก305ขึ้นไป401 รู้สึกบันไดมันช่างไกลเหลือเกิน แล้วทางเดินไปห้อง401ก้อแคบๆมืดๆ มีพี่ๆกับเด็กนักเรียนอยู่ระเกะระกะตามทาง ให้อารมณ์แบบในดันเจี้ยนที่มีมอนสเตอร์โหดๆแล้วเรากะลังมุ่งหน้าไปตีกะบอสยังไงไม่มีผิด (เล่นเกมมากไปป่าว") เดินไปถึงพี่เค้าก็เรียกให้เข้าไปในห้องทันทีเรยย (ไม่ให้เวลาเตรียมใจหน่อยเหรอพี่!!)

เอาก็เอาฟระ

แอ๊ดดดดแอดแอด (เสียงเปิดประตู ...ไบโอฮาซาร์ด...)
ไหว้ปะหลกๆทีหนึ่ง ไม่ค่อยงามหรอก หนูรู้ตัว แต่ไม่อยากบรรจงไหว้ให้เว่อร์เกิน เดี๋ยวเค้าหาว่าดัดจริต
say good morning ก็เดินเข้าไป กะจะถาม may i sit? แต่เค้าชิงเชิญให้นั่งซะก่อน
T1 would u please introduce yourself?
ME (ยังเอ๋ออยู่) เอ่อ อ่า ... I ชื่อ... เรียนจบจาก... เกรด... เคยเข้าร่วมworld scout jamboree เจอนู่นเจอนั่น อะไรที่คิดว่าเป็นสิ่งที่มีค่าจากการไปค่ายนั้น แล้วก็เคยไปค่ายhypercube กับ robocampที่ลาดกระบัง ดอท ดอท ดอท (ไม่ได้พูดเรื่องกีฬาหรือดนตรีเลย ลืมเกลี้ยง)
T1-2 ยิ้มแย้มๆ
T2 พูดเกี่ยวกับนาโนที่คุณรู้จัก
ME It's a new innovation. เอ้ออ้า... (จำไม่ได้แล้วว่าพูดไร แต่คงไม่มากกว่านี้หรอกมั้ง เค้าเปลี่ยนเรื่องซะก่อน)
T2 คุณเลือกอันดับสี่อันดับอะไรบ้าง (รัวมากมาย)
ME pardon me?
T2 (ทวนซ้ำอีกที ท่าทางใจดี)
ME อันดับหนึ่ง วิดวะ ลาดกระบัง อันดับสอง วิดวะ บางมด อันดับสาม วิดยา เกษตร
T1 อันดับสี่ล่ะ?
ME ไม่ได้เลือกค่ะ
T2 (ยิ้มเชือดเฉือนมั้ง) ทำไมไม่มีจุฬาในนี้เลยล่ะ
ME (อึ้งกิมกี่) อ่า... สิ่งที่ฉันใฝ่ฝันอยากเรียนมีนาโนกับแมคคาทรอนิกส์ ซึ่งจุฬาไม่ได้เปิดสอนสาขาแมคคาฯ (แล้วอะไรอีกจำไม่ค่อยได้)
T2 (ยิ้มเสมอ) คุณอาจไม่รู้... แมคคาคือ... เรียนนู่นนี่... จุฬาก็มีสอนทุกอย่างในนั้น แม้จะไม่มีสาขาชื่อแมคคาทรอนิกส์ก็ตาม...
ME (เอ๋อรับประทาน) (ยิ้มไว้ลูกยิ้มไว้) อ่า แหะๆ
T2 น่าเสียดายที่คุณไม่ได้สมัคร
ME (แหะๆ อ่าค่ะ)
แล้วเค้าก็ถามเรื่องที่บ้านเราต่อ ซึ่งทำให้เราลำบากใจนิดหน่อยเพราะ เรามีครอบครัวตามกฏหมายกับครอบครัวตามสายเลือด (อย่าเพิ่งงง) เราก้อเลยไม่รู้จะตอบอันไหนดี แต่เพื่อให้ตรงกับข้อมูลในใบสมัครเราเลยตอบตามกฏหมาย แต่พอเค้าถามเกี่ยวกับพี่น้องว่าเรียนที่ไหนเรียนอะไร เราก็ตอบช๊าช้า จนเค้าอาจคิดว่า อะไร แค่พี่น้องเรียนที่ไหนยังไม่รู้อีกเรอะ ยังงี้ต้องปรับตก!! ...ซวยเลย
T2 อย่างนี้ก็คงเป็นวิศวกรคนแรกในบ้านน่ะสิ ที่บ้านไม่มีใครเรียนวิดวะเลย
พยักหน้าแหลก
T2 แล้วคิดว่าจะเรียนต่อปริญญาโท มั้ย
(หงึกหงัก)
T2 ปริญญาเอกล่ะ หวังไว้มั้ยว่าจะเป็นดอกเตอร์
ME ค่ะ
T2 (ยิ้มอีกแล้ว) อย่างนี้ก็อาจจะเป็นดอกเตอร์คนแรกของบ้านน่ะสิ
ME (จำไม่ได้ว่าตอบไปว่าไร)
T1 ถ้าเทียบกับพี่น้องในบ้านล่ะ คิดว่าเก่งที่สุดหรือเปล่า
ME I'm not sure (ยิ้มกึ่มกึ๋ม)
T1 อืม ดูจากผลคะแนนเอนท์ รู้สึกว่าคะแนนเคมีจะไม่ค่อยดีเลยนะ ทำไมล่ะ
ME อะแหะๆ (ยิ้ม) ฉันสับสนนิดหน่อยน่ะค่ะ
T1 สับสน?
ME (พูดมึนๆ แล้วเปลี่ยนคำตอบหน้าตาเฉย) ฉันทุ่มเทกับเคมีมาก(มากตายล่ะ!?) แล้วก็คาดหวังจากมันไว้สูงจนเหมือนสร้างแรงกดดันให้กับตัวเอง แล้วสุดท้ายผลลัพธ์ที่ได้ก็ออกมาไม่ดีเท่าที่ควร(ตอแหลสุดๆ)
T1-2 (พยักหน้า)
T1 ถ้าหากว่าจะให้เลือกระหว่างแมคคาทรอนิกส์(ในระบบเอนท์)กับนาโนของจุฬานี่ คุณจะเลือกอะไร
ME นาโนค่ะ (ยิ้ม+พยักหน้า+มองด้วยแววตามุ่งมั่น)
เค้ายิ้มๆ ตลอด ถ้าคิดเข้าข้างตัวเอง คือเหมือนว่าเค้าพอใจในคำตอบอ่า แต่เราว่าเรายังพูดไม่หนักแน่นเท่าไหร่ อาจดูไม่น่าเชื่อถือได้
T2 แล้วถ้าจุฬาเปิดภาคแมคคาล่ะ จะเลือกอะไร
ME (ก็ยัง)นาโนค่ะ
T2 แล้วพ่อแม่สนับสนุนหรือเปล่า ค่าเรียนนี่แพงมากนะ
ME (ยิ้มไว้ก่อน) She said she can support me (เราว่าตอบงี้ไม่ค่อยเวิร์ค แต่นู๋ไม่รู้ว่าจะตอบว่าไรนี่)
T2 (เปิดๆprofile)
T2 from your statement คุณกล่าวถึง ดร.ไพรัช ชัชยพงษ์ ทำไมล่ะ
T1 รู้จ้กเป็นการส่วนตัวหรือ?
ME เปล่าค่ะ ฉันอ่านเจอhis words... his speech (มั่วมากมาย) ใน เอ่อ อ่า.. เอ่อม...
T1 newspaper?
ME ah yes. (พูดมั่วๆ) ฉันอ่านพบคำพูดของเค้าในอินเตอร์เน็ต หนังสือพิมพ์ แล้วรู้สึกว่า it's quite true.(ฟังดูไม่ค่อยมีน้ำหนักเลยเนอะ ใจจริงอยากจะบอกว่ารู้สึกว่ามันถูกต้องอย่างที่สุด)
he said "if we don't start researching and developing nanotechnology, soon we will be turned to be consuming country."
เราจำคำพูดเค้าตามที่เราเขียนในessayได้เป๊ะๆ แล้วรู้สึกว่าเค้าจะมองๆessayเราอยู่ด้วย
ME ฉันอยากจะเป็นกำลังให้กับประเทศชาติ i want to be a national support (มั่วฟร่ะ) และอยากจะเป็นส่วนหนึ่งในการนำประเทศไทยก้าวขึ้นไปเป็นหนึ่งในประเทศที่เจริญก้าวหน้าทางด้านเทคโนโลยี (ตรงนี้นึกคำไม่ออกเท่าไหร่ ในessayเราเขียนว่า to put thailand on global nanotechnology map แต่เราก็อ้ำๆอึ้งๆ พูดไม่เป็นประโยค แต่คิดว่าเค้าคงเข้าใจ)
อาจารย์ทั้งสองท่านยังคงยิ้มตามเคย
T1 good willing
อาจารย์ต่างชาติพยักหน้าเห็นด้วย(มั้ง)
T2 good willing
เราอาจคิดเข้าข้างตัวเองมากไปก็ได้ แต่ท่าทางเค้าพอใจ แหม่ ก็นะ คนมันคาดหวังก็พยายามคิดในแง่ดีไว้ก่อน (หวังว่าเค้าคงไม่ยิ้มแต่ในใจคิดว่า ไม่ได้เรื่องเล้ย หรอกน่ะ)

ทั้งคู่เปิดเอกสารไปมาเหมือนจะหาอะไรมาถามต่อ แต่แล้ว
T1 ก็ไม่มีอะไรแล้ว thank you for your coming today
ME you're welcome (พูดแบบงึมงำเพราะไม่แน่ใจว่าควรพูดอย่างนี้มั้ย)
T2 (พูดไรไม่รู้เร็วมาก แต่ถ้าไม่เข้าข้างตัวเองจนเกินไปก็จับใจความได้ว่า เค้าอวยพรให้เราโชคดี)
ME (ยิ้มแก้มปริ) Thank you
จากนั้นก็ไหว้ปะหลกๆอีกที ล่ำลาแล้วหันหลังเดินออกมาด้วยท่วงท่าที่คิดว่างามพอดีๆ(พูดเว่อร์ไปงั้นแหละ) เราน่าจะแสดงความเคารพเค้านิดนึงก่อนออกจากห้องแฮะ เล่นเดินดุ่ยลิ่วออกมาจากห้องซะงั้น ออกมาเจอเพื่อนND07 ยิ้มๆให้เค้าทีนึง อวยพรนิดหน่อยแล้วก็เดินออกมา ทางเดินทึมๆเหมือนเดิมแต่ดูสดใสขึ้นแยะ เดินลงมาข้างล่าง เป๋งๆ ยังสอบอยู่ในห้อง แล้วก็เจอน้องนัท เรายืนกระซิบแตกกับเอ๋ตรงระเบียงนั่นแหละ ผู้ชายรอสอบคนนึงถามนู่นถามนี่ รู้สึกเค้าจะไม่ค่อยรู้อะไรเกี่ยวกับนาโนเท่าไหร่ แต่โม้สักพักก็ถูกพี่เจ้าหน้าที่ไล่เพราะรบกวนคนอื่นเค้า >o< แง้ว โต้ดค่าา

มีคนที่เรารู้จักสมัครนาโนอยู่4คน เอ๋ น้องนัท เป๋งๆ แล้วก็ตั้ม(เพื่อนค่าย) อยากให้ติดกันทุกคนเลยจิงจริ๊งงง จะได้ไปบ้าบอกันต่อ ขอให้สอบติดๆนะเพื่อนๆ รวมถึงเพื่อนๆทุกคนที่ยังไม่รู้ชะตากรรมของตัวเองด้วย แต่ใครที่ติดไปแล้วก็ขอให้ข้ามย่อหน้านี้ไปซระ!! แง่ง อิดฉาตาร้อน (ล้อเล่นน่า ติดแล้วก็ขอให้เรียนอย่างมีฟามสุขด้วยน่อ ได้เกรดดีๆ มีเพื่อนดีๆ(อย่างเรา...เฮ้ยไมส่ายหน้างั้นอ่ะ)นะจร๊าาาาา จุ๊บบๆๆ)

.......................ฟี้ววว เสร็จซะที............. อยากจะงับคอมให้กุดเลยจริงๆเลย แง่งๆ ..........................