รุสึกจะเกิดอะไรหลายเรื่องจนสมองลิงน้อยๆไม่สามารถหาที่ยัดลงไปได้ จะพยายามเค้นเซลลูโลส(ขี้เลื่อย)ที่มีอยู่เต็มพื้นที่ออกมาละกัน (=[]=) มกรา- ยังเรียนอยู่ ควรจะเป็นช่วงอ่านหนังสือเข้ม แต่พวกเราเอาแต่โดดติว และก้อแอบกินหนม อ่านการ์ตูนกันสนุกสนาน 555 หลังห้องมีหมอนผ้าห่มพร้อมสรรพ ครูไม่อยู่ก็...ซุก เฮ้อ สบาย กุมพา- เวลากระชั้นเข้า : แต่ก้อยังเอ้อระเหย(ยิ่งก่าเดิมอีกอ๊ะป่าว (*[]*) จ๊าก!) สอบปลายภาค :(เบื่อจริงๆ) คะแนนเน่าตามคาด แต่ก็ช่างมันเห๊อะ ค่ายปัจฉิม : ฮือๆ บ่อน้ำตาแตก ไอ้เพื่อนเลิฟเอ๊ย รักพวกแกมากมายเจรงๆฟร่ะ คิดถึงโคตร มีนา- สอบเอนท์ ทำเอาเราประสาทกิน แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังชิวไม่รู้ร้อนรู้หนาวจนหนึ่งอาทิดก่อนสอบ วันที่ 7 มีนา (จำได้แม่นเพราะเป็นวันเดดไลน์) ไปยื่นใบสมัครเข้าวิดวะนาโน จุลา เมษา- ชิว เที่ยว นอนตีพุงรอเวลา สอบสัมภาดนาโน พฤษภา- ประกาศผลแล้วว้อย ตื่นเต้นๆ ... ... ... กรำ ตรูม่ายติดอันดับหนึ่งเพราะติดหมายเลขคณะในใบเลือกอันดับกลับด้าน ไปติดอันดับสองที่บางมดซะนี่ มันคงจะน่าเศร้าสุดๆ ถ้าเราไม่เข้านาโน มิถุนา- ลงทะเบียน ซื้อชุดใหม่ ทำบัตรใหม่ มหาลัยใหม่ เพื่อนใหม่ ตื่นเต้นไปโม้ดดด (แต่แอบเหงาฟร่ะ ไอ้เพื่อนเลิฟ) ห้องเชียร์สุดเฮี้ยบ แต่ไม่โหด (แอบขำพี่ว้ากบางคน) เรายังไม่เปิดเทอม แต่ดันใส่ชุดนิสิตมาทุกวันเลย กรกฎา- เปิดเทอม โอ้วจอร์จ ก็หนุกดีนะ ไม่ชินกับอังกิดล้วน แต่ก็ไหวฮ่ะ เรียนไม่หนัก ยากพอตัว แต่สอบทีนี่เครียดกว่าเอนท์ยี่สิบเท่า ทำงานนู่นๆนี่ที่คณะไปตามเรื่อง เข้าชมรม CU Chorus ทำงานละครวิศวะ และชมรมอื่นๆอีกมากมายที่แทบจะไม่เคยย่างกรายไปเลย อย่าง ลีลาศ, CU Cheerleader(ปอมปอมอ่ะรู้จักป่ะ), ไอคิโด ฯลฯ วันดีเดย์ (เป็นฟามลับ เลียนแบบจีอึน อุอุ) สิงหา- สอบmid term มั้ง วันแม่ (เกี่ยวป่ะ) ... นึกไม่ออก ตุลา- กลางเดือน คะแนนออก โอ้ก้อด ทำจายยอมรับมันซ้าา ทำตัวเองนี่นา นี่ขนาดมีคนช่วยยังอัปลักษณ์ขนาดนี้ โฮ ทำมายพระเจ้าต้องกลั่นแกล้งกันด้วย ...ความมั่นคงสั่นคลอน... พฤศจิ- เรียนๆๆอีกละ ช่วงนี้เป็นยุคมืดของปี มันเศร้าจัง แต่ยังน้อยกว่าเดือนกรกฎา อันนี้เศร้าเพราะตัวเอง แต่ตอนนั้นเศร้าเพราะคนอื่น ธันวา- เพิ่งผ่านมาไม่นาน เลยจำได้เยอะหน่อย ที่รู้สึกแย่ๆ เริ่มดีขึ้น แต่ก็ยังไม่ดีมาก อ่านหนังสือแบบซังกะตาย ไม่ค่อยมีอารมณ์อ่าน เศร้าๆ เซ็งๆ สอบ!!! เครียดวึ้ยยย 19-21 ไประยอง ประทับใจจัง ไม่อยากกลับเลย ต้องมอบเพลงนี้ให้เล้ยย "อยากให้ช่วงเวลาเหล่านี้อยู่กับเราไปนานๆได้ไหม" โดน!! (@^o^@) 21-26 ภูกระดึง ระทึกตั้งแต่ยังไม่ขึ้นรถทัวร์ เกือบตกรถแล้วมั้ยล่ะ วันแรกๆหนาวมาก อยากกลับ ไม่อยากโดนน้ำเลย แต่อยู่ไปวันสองวันชักไม่อยากกลับ สนุกจริงๆ 31-2 ไประยองอีกและ คราวนี้ไปกับที่บ้าน พาอาม่าไปด้วย กลายเป็นพี่เลี้ยงอาม่าไปซะงั้น การดูแลคนแก่เป็นอัลไซเมอนี่ต้องมีความอดทนจริงๆ แต่เราก็มีความสุขนะ เห็นเค้าอารมณ์ดีก็รู้สึกดีด้วย รวมๆแล้ว เป็นปีที่ Happy ดี ถือได้ว่าเป็นอีกจุดเริ่มต้นของชีวิตก็ว่าได้ ลาล่ะ ไอเพื่อนเลิฟ

อะแฮ่ม จะบอกว่าสวัดดีปีใหม่ก็คงจะเชยระเบิดไปแล้ว งั้นสะหวัดดีเฉยๆละกัน เรากลับมาแล้นทุกคน!!!! (ตื่นเต้นกะเราหน่อย (OoO) อีกไม่กี่วันก็จะเปิดเทอมซะแล้ว ไปเที่ยวมาราธอนมาจนตอนนี้เกือบเดินไม่ได้แน่ะ ป่าวหรอก ไม่ได้เดินเยอะหรือเที่ยวถึกอะไรอย่างนั้น ได้ไปมา 3 ทริป ทริปแรกไประยองกะเพื่อนๆอินเตอร์ ทริปที่สองไปภูกระดึงกะเ้พื่อนๆอินเตอร์เช่นกัน แต่กลุ่มเล็กก่า ส่วนทริปถัดมาไประยองกะที่บ้าน (อีกละ -..- แถมแทบจะเรียกว่าไปเที่ยวไม่ได้ เรียกว่าไปเป็นพี่เลี้ยงดูแลอาม่าจะถูกก่า =m =) ด้วยกรรมที่ได้ทำไว้แต่ปางก่อน เราก็ดันไปเดินเหยียบเสี้ยนเล็กกระจิ๋วหลิวตั้งแต่ตอนไปเที่ยวระยองครั้งแรก แล้วมันก็เอาไม่ออก เราก็เลย...ช่าง แ- -่ -ง เหอะ (คำพูดสุดฮิต หนึ่งใน collection ของมิสเตอร์ อาโนลด์ ใครไม่รู้ว่าเป็นใครสามารถค้นคว้าข้อมูลเพิ่มเติมได้จากบล็อกของ docoroหรือตุ่นน้อย นะแจ๊ะ) เสี้ยนมันก็ตำเท้าเราอยู่อย่างนั้นแหละ จนขึ้นภูกระดึง ไประยองรอบสองกลับมาก็ยังไม่ออก มันเริ่มบวมขึ้นเรื่อยๆ แล้วตอนนี้มันก็ติดเชื้อซะแล้น ใครก็ได้มาอุ้มเราที TwT เอ กำลังบ่นอะไรอยู่เนี่ย ปีใหม่ทั้งทีต้องพูดเรื่องดีๆดิ แต่เอาไว้คราวหน้ามาเล่าละกัน miss you นะแจ๊ะ ไอ้เพื่อนสุดเลิฟ
edit @ 2006/01/06 20:14:35

กลับมาแล้วววจ้า ครึ่งปีผ่านไปไวเหมือนโกหก!! แล้วblog ของเราก็ยังคงเอ๋อเหมือนเดิมไม่มีเปลี่ยนแปลง กลุ้มใจกะมันจริงๆ =m = จะสมัครอันใหม่ แต่ก็เสียดายอันเก่าอ่ะ เพื่อนๆ จะทำงายดี ไมเค้าเปลี่ยน theme ม่ายได้ง่าา